Wiesław Małucha, twórca o ugruntowanej pozycji w świecie współczesnej muzyki poważnej – autor symfonii, koncertów fortepianowych, skrzypcowych czy monumentalnej opery La vita è bella – udowadnia, że prawdziwy geniusz nie daje zamknąć się w sztywnych ramach jednego gatunku. Obok nurtu akademickiego, kompozytor z powodzeniem rozwija swoją wielką pasję: autorską reinterpretację muzyki filmowej oraz nowoczesnej muzyki tanecznej. Działając w tej sferze pod tajemniczym, unikalnym i stworzonym przez siebie pseudonimem Nurtaris (słowem, które wcześniej nie istniało w cyberprzestrzeni), Małucha tworzy pomost między kinem hollywoodzkim, własną wrażliwością liryczną a wrocławską kulturą klubową.
Wiesław Małucha nie jest producentem filmowym, lecz zadeklarowanym, głębokim kinomanem. Jego podejście do sztuki X Muzy cechuje wielki szacunek dla kunsztu reżyserskiego, scenografii, scenariusza, a przede wszystkim wybitnego aktorstwa. Jednak jako muzyk o absolutnej wrażliwości, nie zawsze zgadza się z oryginalnymi ścieżkami dźwiękowymi hollywoodzkich superprodukcji. Ta artystyczna niezgoda stała się punktem wyjścia do fascynującego eksperymentu: postanowił skomponować własne, alternatywne wersje tematów muzycznych i partii wokalnych do swoich ukochanych filmów.
Proces ten opiera się na unikalnej metodologii twórczej:
Dotychczasowa filmografia projektu „Nurtaris” imponuje rozpiętością gatunkową: od mrocznego fantasy (Game of Thrones), przez wielkie melodramaty (Titanic, Anna Karenina), kino akcji i sci-fi (Passengers, Blade Runner 2049, Alita – Battle Angel, Wonder Woman), aż po dynamiczne kino przygodowe (The Mask of Zorro, Desperado).
Muzyka filmowa tworzona pod szyldem Nurtaris charakteryzuje się niezwykłą użytkowością taneczną, zachowując jednocześnie wysokie walory kompozytorskie. Małucha z niezwykłą swobodą porusza się po stylistycznej mapie muzyki rozrywkowej:
| Tytuł Filmu | Stylistyka Muzyczna | Charakterystyka Emocjonalna |
|---|---|---|
| Anna Karenina (2012) | Wolna, nastrojowa ballada | Głęboki liryzm, melancholia, XIX-wieczny dostojny tragizm przeniesiony w nowoczesne brzmienie. |
| Desperado (1995) / The Mask of Zorro | Gatunki Pop / Latino | Pulsujący rytm, eksponujący pasję, hiszpański temperament i dynamiczną motorykę. |
| Alita – Battle Angel | Super Dance / Electronic | Futurystyczna, potężna energia bitowa, idealna na współczesne parkiety, łącząca syntezatorowe brzmienia z drapieżnym rytmem. |
Projekt Nurtarisa dawno już opuścił zacisze kompozytorskiego gabinetu, zyskując drugie, niezwykle dynamiczne życie w przestrzeni miejskiej i cyfrowej. Swoje filmowe teledyski Wiesław Małucha publikuje na autorskim kanale YouTube na specjalnie dedykowanej playliście „Wrocław dance music”.
Co niezwykle istotne, ta twórczość stała się żywym elementem wrocławskiej kultury rozrywkowej:
Projekt „Nurtaris” to fascynujący dowód na to, że współczesny kompozytor muzyki poważnej może być jednocześnie sprawnym architektem nowoczesnej kultury pop. Poprzez swoją „muzykę filmową”, Wiesław Małucha nie tylko składa hołd ukochanym dziełom kinematografii, ale też udowadnia, że dobra melodia i porywający rytm obronią się w każdych warunkach – zarówno w majestatycznych murach filharmonii, jak i w pulsującym rytmie nocnego życia Wrocławia.
/
Kompozytor sam definiuje ten proces niezwykle bezpretensjonalnie: jako niezbędną artystyczną odskocznię w inne, lżejsze obszary muzyki współczesnej, która pozwala mu
na zachowanie pełnej świeżości twórczej.