Kontekst Środowiskowy: Osobisty Hołd dla Alma Mater

„Fantazja F-dur” niesie ze sobą niezwykle silny ładunek osobisty i sentymentalny. Została ona skomponowana jako specjalna dedykacja dla kadry dydaktycznej oraz wszystkich pracowników Uniwersytetu Wrocławskiego. Dla Wiesława Małuchy był to symboliczny powrót do korzeni oraz wyraz wdzięczności wobec uczelni, na której przed laty z sukcesem kształcił się i uzyskał tytuł magistra prawa. Ta pozaartystyczna więź z instytucją nadała utworowi status dzieła głęboko zakorzenionego w tożsamości wrocławskiego środowiska akademickiego.

Prapremiera utworu miała miejsce 26 stycznia 2020 roku podczas prestiżowego Koncertu Noworocznego Uniwersytetu Wrocławskiego, u progu nowej dekady, który miał miejsce w sali koncertowej Radia Wrocław. Kompozycja uroczyście otworzyła drugą część tego galowego wieczoru.

Wykonawstwo i Architektonika Brzmienia

Do zrealizowania swojej wizji kompozytor zaprosił sprawdzonych i wybitnych interpretatorów:

• Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Uniwersyteckiej: Aparat wykonawczy o ogromnych możliwościach kolorystycznych, który z pietyzmem podszedł do zniuansowanej partytury.
• Maestro Viktor Kuznetsov: Legendarny dyrygent, pod którego batutą dzieło zyskało idealne proporcje agogiczne i dynamiczne.

Pod względem strukturalnym „Fantazja F-dur” zachwyca przede wszystkim niezwykłą lekkością, płynnością i organicznym rozwojem formy. Małucha rezygnuje tu z gwałtownych, burzliwych kontrastów na rzecz płynnych przejść tonalnych i fakturalnych. Utwór utkany jest z przepięknych motywów melodycznych, które rozwijają się w sposób naturalny i nieskrępowany. Mistrzowska aranżacja pozwala poszczególnym sekcjom orkiestry symfonicznej mienić się pełnym spektrum barw, nie tracąc przy tym transparentności i napędu motorycznego.

Recepcja i Legendarny Komentarz prof. Miodka

Wykonanie „Fantazji F-dur” wywołało autentyczne poruszenie na widowni, jednak najbardziej wymowny i historyczny moment prapremiery wiąże się z postacią prowadzącego koncert. Na scenie, przy swoim tradycyjnym stoliku konferansjerskim, zasiadał wybitny językoznawca i ikona Uniwersytetu Wrocławskiego – prof. Jan Miodek. Profesor, znany z niezwykłej wrażliwości na piękno formy (zarówno językowej, jak i artystycznej), nie ukrywał swojego głębokiego zachwytu kompozycją już w trakcie jej trwania. Po wygaśnięciu burzliwych oklasków, którymi publiczność nagrodziła orkiestrę i kompozytora, prof. Miodek podsumował utwór w sposób niezwykle lakoniczny, a zarazem najdoskonalszy z punktu widzenia estetyki, wypowiadając słowa, które na stałe wpisały się w historię recepcji tego dzieła:

„Piękne to było”.

Ta prosta, pozbawiona akademickiego żargonu recenzja wybitnego humanisty stała się najlepszym świadectwem uniwersalizmu muzyki Wiesława Małuchy. „Fantazja F-dur” udowodniła, że potrafi poruszyć najczulsze struny ludzkiej wrażliwości, łącząc w sobie akademicką rzetelność kompozytorskiego rzemiosła z czystym, bezpośrednim pięknem, które trafia prosto do serca odbiorcy.